پایگاه شناخت مدعیان دروغین مهدویت

فضایی آرام و علمی بر مبنای عقل و اندیشه برای شناخت جریانهای انحرافی و غلاتِ مدعی بابیت و مهدویت (شیخیه، بابیت، بهائیت و احمد الحسن)

پایگاه شناخت مدعیان دروغین مهدویت

فضایی آرام و علمی بر مبنای عقل و اندیشه برای شناخت جریانهای انحرافی و غلاتِ مدعی بابیت و مهدویت (شیخیه، بابیت، بهائیت و احمد الحسن)

آخرین نظرات

یکی از اصول مشترک بین همه انبیا عصمت آنان در تلقّی وحی و حفظ و ابلاغ آن است. این امور از اوصاف کمالیه و ثبوتیه همه پیامبران است. خداوند هرگونه نقص را از انبیا سلب کرده است و به صورت اصلی کلی در قرآن می فرماید: «وماکان لنبیٍّ ان یغل»؛(1) هیچ پیامبری اهل خیانت نیست و نمی‏تواند خیانت کند، آن هم نه تنها خیانت در مسایل مالی و مانند آن، بلکه در وحی نیز نباید خیانت کند، بلکه باید همه را بدون کم و زیاد بازگوکند.

عصمت پیامبران از شرک و گناه

نبوّت و عصمت با شرک و گناه سازگار نیست. مقام نبوّت مقامی است که صاحب آن هرگز دست به سوی گناه دراز نمی‏کند؛ چون او درون گناه را می‏بیند. وقتی انسان درون گناه را به صورت ماری سمّی دید، هیچ گاه به آن دست نمی‏یازد. ما برای چه از مار فرار می‏کنیم و خود را از این معصیت نجات می‏دهیم و در برابر آن معصوم می‏مانیم؟ زیرا خطر دست زدن به مار برایمان محسوس و مقطوع است.

انبیا (علیهم السلام) درون گناهان را به صورت مار وعقرب می‏بینند. گناه در روز قیامت به صورت مار و عقرب درمی‏آید و کسی که چشم درون بین دارد هم به‏خوبی باطن سمی گناه را می‏نگرد و دست به چیزی که باطن آن سمّی است، نمی‏زند.

مار و عقرب که در قبر کافر و تبهکار ظهور می‏کنند، جدای از رفتار او نیستند؛ بلکه همین عقاید و اخلاق و اعمال اوست که بعد از مرگ به صورت مار و عقرب ظهور می‏کند. پس درون معصیت، مار و عقرب است؛ و اگر کسی درون گناه را ببیند، به تباهی و گناه نزدیک نمی‏شود.

امیرالمؤمنین (علیه السلام) در پایان قصه عقیل می‏فرماید، شب هنگام کسی حلوایی برایم آورد. به او گفتم: اگر صله یا زکات یا صدقه است، بر ما اهل بیت حرام است، گفت: هیچ یک از اینها نیست و لیکن هدیه است. به او گفتم: زنِ فرزند مرده، بر تو بنالد. آیا خواستی مرا از دین خداوند جدا سازی؟ آیا مُخَبَّط یا جن زده یا هذیان‏گویی(2) و می‏خواهی مرا از دین خدا با نیرنگ بازداری؟ سرّ این گونه خطابهای عتاب آمیز همان است که خود حضرت علی (علیه السلام) می‏بیند، مال حرام (مانندرشوه) با آب دهان مار یا استفراغش خمیر شده است.

خدای سبحان می فرماید: انبیا گرچه اهل کفر نیستند،ولی، بر فرض محال، اگر شرک بورزند، همه طاعاتشان باطل می‏شود: (لو أشرکوا لحبط عنهم ما کانوا یعملون)(3) به پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز می فرماید: (لئن اشرکت لیحبطنَّ عملک)(4). پیام آوران الهی نه تنها کافر نخواهند شد بلکه پاسداران مرز وحی و نبوّتند: (أولئک الّذین آتیناهم الکتاب والحکم والنّبوَّة فإن یکفر بها هؤُلاء فقد وکَّلنا بها قوماً لیسوا بها بکافرین)؛(5) اگر دیگران کفر ورزیدند و اسلام را نپذیرفتند، ما وکلایی فرستادیم که هرگز کفر نمی‏ورزند. انبیا نمایندگان ما هستند و ما آنان را به عنوان وکلای دین برگزیده‏ایم. آنها هرگز کافر نمی‏شوند، زیرا نبوّت با کفر سازگار نیست.

پانوشت
1. سوره آل عمران، آیه 161.
2. نهج البلاغه، خطبه 224.
3. سوره انعام، آیه 88.
4. نهج البلاغه، خطبه 224.
5. سوره انعام، آیه 88.

لینک پیگیری مقالات در پیام رسانها:
ایتا:
https://eitaa.com/bahaiat

تلگرام:
https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی