پایگاه شناخت مدعیان دروغین مهدویت

فضایی آرام و علمی بر مبنای عقل و اندیشه برای شناخت جریانهای انحرافی و غلاتِ مدعی بابیت و مهدویت (شیخیه، بابیت، بهائیت و احمد الحسن)

پایگاه شناخت مدعیان دروغین مهدویت

فضایی آرام و علمی بر مبنای عقل و اندیشه برای شناخت جریانهای انحرافی و غلاتِ مدعی بابیت و مهدویت (شیخیه، بابیت، بهائیت و احمد الحسن)

آخرین نظرات

درباره اباحه گری و ازدواج با محارم در بهائیت، مقالات بسیاری نوشته شده است؛ لیکن این نوشتار با مروری بر برخی اسناد این احکام، به پیشینه تاریخی اینگونه احکام در جریان دروزیه می پردازیم.
حسین‌علی نوری در باب ازدواج با محارم، تنها ازدواج با زن پدر را حرام می‌داند: «قد حرّمت علیکم ازواج آبائکم»(۲) و دیگر سران بهائیت درباره ازدواج با محارم سکوت کرده‌اند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ مهر ۹۶ ، ۱۵:۴۹

شعارهای بسیاری از سران فرق انحرافی صادر می‌شود؛ لیکن گاهی به پیشینه خود یا سران پیش از خود دقت نمی‌کنند؛ از جمله این شعارها، عدم جواز تقیه یا کتمان عقیده در بهائیت است.

بهائیت تقیه را ممنوع می‌داند، ازاین‌رو اشراق خاوری از شوقی افندی گزارش می‌کند: «چندی قبل تلغرافی از ارض اقدس به‌عنوان آن محفل نورانی ارسال گردید و در آن تأکید گردید

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ مرداد ۹۶ ، ۱۰:۰۰

در این مقاله به نوشتاری می‌پردازیم که برگرفته از آثار حجت الاسلام محمد علی پرهیزگار (استاد حوزه و دانشگاه و پژوهشگر فرق و مذاهب) درباره تناقضات گفتاری و کرداری سران بهائیت پیرامون تقیه و کتمان عقیده است:

بهائیت تقیه را ممنوع می‌داند، ازاین‌رو

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۰۷

مخاطبان گرامی و بهائی پژوهان محترم می توانند مقاله «بررسی و تحلیلی بر پیشینه ادعاهای بابیت و مهدویت علی محمد باب و رابطه آن با جریانهای باطنی شیعه» به قلم حجت الاسلام محمد علی پرهیزگار را به صورت رایگان از این برگه مشاهده یا دانلود کنند. این مقاله نخست پیشینه ادعاهای بابیت و مهدویت علی محمد شیرازی را بررسی و تبیین کرده و سپس به نقد آن ادعاها می پردازد.

مشاهده رایگان

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ تیر ۹۶ ، ۱۰:۱۰

علی‌محمّد شیرازی که در گرداب غلو اسیر شده بود، علاوه بر بابیت و مهدویت، از مظهریت و الوهیت خود سخن گفت؛ لیکن در توجیه ادعاهای گوناگون و پی در پی خود، عدم فهم مردم و جلوگیری از اضطراب و هرج و مرج را بهانه کرد و درباره ادعاهای خود چنین نوشت: «نظر کن در فضل حضرت منتظر که چقدر رحمت خود را در حق مسلمین واسع فرمود تا آن‌که آن‌ها را نجات دهد. مقامی که اول خلق است و مظهر انّنی انا الله، چگونه خود را به اسم بابیت قائم آل محمّد(ص) ظاهر فرموده

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ تیر ۹۶ ، ۰۹:۰۲

بابیت، جایگاهی است که در میان غالیان و منحرفانی شکل گرفت که می خواستند جایگاه فرقه‌ای خود را حفظ کنند، ازاین‌رو ریشه در جریان‌های پیش از علی‌محمّد شیرازی، از جمله اسماعیلیه دارد:

«باب» عنوانی است که در فرهنگ اسماعیلیه به «حجت» گفته می‌شد و او محرم و ملازم امام و امانت‌دار وی بود و بدون فاصله پس از امام قرار می‌گرفت و در دوره ستر و پیش از فاطمیان از اهمیت خاصی برخوردار بود.(1)

در منابع اسماعیلی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ تیر ۹۶ ، ۰۹:۰۶

در نوشتارهای فراوانی به الگوگیری علی محمد شیرازی (باب) و جریان بابیت از گروهک‌های انحرافی پیشین پرداخته شد. در این نوشته بر آن که اشاره کنیم:

ممکن است افزودن جمله «اشهد أن علیاً قبل نبیل باب بقیه الله»(1) به اذان توسط علی‌محمّد شیرازی، الگوگرفته از ادبیات جمله «اشهد ان لا اله الا فضل‌الله»(2) باشد که حروفیان در اذان خود می‌گفتند.

 ادبیات گفتاری

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ تیر ۹۶ ، ۱۰:۱۲

اعتقاد به بابیت و نیابت خاصه با عنوان «رکن رابع» از باورهای شیخیه است (1) که با پیروی و اثرپذیری مستقیم علی‌محمّد شیرازی از این مسلک، به جریان بابیت انجامید.

شیخ احمد احسایی بر این باور بود که چون مؤمنان همیشه به هدایت امام احتیاج دارند و اقتضای رحمت خدا رفع حوائج مردم است، در دوران غیبت امام کسی از برجستگان

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ تیر ۹۶ ، ۱۰:۲۱

در عصر قاجار مردم (به ویژه پیروان شیخیه) به نزدیکی ظهور اعتقاد داشتند.(1) علی‌محمّد شیرازی (معروف به باب و مدعی بابیت و مهدویت در عصر قاجار) با سوء استفاده از این باور و نگارش تفسیر سوره یوسف، آن را به مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نسبت داد تا حجت الهی در حق وی باشد: «اللهُ قَد قَدَّرَ أن یخرُجَ ذلِکَ الکِتابَ فی تَفسیرِ أحسَنِ القَصَصِ مِن عِندِ مُحَمَّدِ ابنِ الحَسَنِ ابنِ ‏عَلی ابنِ مُحَمَّدِ ابنِ عَلی ابنِ مُوسَی ابنِ جَعفَرِ ابنِ مُحَمَّد ابنِ عَلی ابنِ الحُسَینِ ابنِ عَلی بنِ أبی طالِبٍ ‏عَلی عَبدِهِ لِیکُونَ حُجَّةَ اللهِ مِن عِندِ الذِّکرِ عَلَی العالَمینَ بَلیغاً».(2) مراد از محمّد بن الحسن در این نوشته، مهدی موعود (حجت بن الحسن عسکری عجل الله تعالی فرجه الشریف) است و مراد از الذکر، خود علی‌محمّد شیرازی است که در آن هنگام ادعای ذکریت داشت.

او در این کتاب، به

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ تیر ۹۶ ، ۰۹:۰۳

محمّد بن فلاح مشعشع (متوفای 870 قمری) نیز ازجمله کسانی است که مدعی جانشینی و بابیت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) بود. وی در نامه‌ای به امیر پیرقلی می‌نویسد: «... من ای امیر مرد ناتوانیم و بنده و چاکر آن امام می‌باشم. نه من و نه کس دیگری نسبتی به آن امام ندارم و والاتر از آن است که کسی از مردم این زمان با وی نسبتی پیدا کند. چیزی که هست من در زمان ناپدیدی آن امام، جانشین او هستم، زیرا این زمان هنگام آزمایش است، نه هنگام

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ تیر ۹۶ ، ۱۰:۰۹